Γενικά για το Δήμο Νεάπολης

Ο Δήμος Νεάπολης συνεστήθη το 1986 από τις κοινότητες Ελαιοφύτου ,Μεγάλης Χώρας και Ρουσσαίκων. Ως έδρα του νεοσύστατου Δήμου ορίσθηκε ο οικισμός Βολιοί Ελαιοφύτου. Με τον νόμο Καποδίστρια του 1997 εντάχθηκε στο Δήμο Νεάπολης και η κοινότητα Σπολάιτας.

Ο πληθυσμός του Δήμου με βάση την τελευταία απογραφή του 2001 ανέρχεται στις 5.013 κατοίκους. Οι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους και στα Δημοτολόγια του Δήμου ανέρχονται στις 5.700 κατοίκους γεγονός που καταδεικνύει τον μεγάλο αριθμό ετεροδημοτών που κατοικούν σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας.

Η κύρια απασχόληση των κατοίκων του Δήμου είναι η γεωργία κατά κύριο λόγο και η κτηνοτροφία κατά δεύτερο λόγο. Οι εκτεταμένες καλλιεργούμενες εκτάσεις του Δήμου αρδεύονται από τον Αχελώο με εκτεταμένο αρδευτικό σύστημα. Βασικά παραγόμενα προϊόντα είναι ο καπνός ,το καλαμπόκι ,τα εσπεριδοειδή, οι ελιές καθώς και η συνεχής αναπτυσσόμενη παραγωγή σπαραγγιών η οποία βασίζεται στη σύγχρονη μονάδα τυποποίησης εξ ολόκληρου σε εξαγωγή.

Σε ότι αφορά την εκπαίδευση ο Δήμος διαθέτει τρεις παιδικούς σταθμούς ,πέντε νηπιαγωγεία, τέσσερα Δημοτικά σχολεία και Γυμνάσιο ,το οποίο στεγάζεται σε νεόκτιστη σύγχρονη μονάδα -στο οποίο φοιτούν 205 μαθητές.

Στον Δήμο Νεάπολης και πλησίον του Αχελώου βρίσκεται η περιοχή Παλαιόκαστρο, οικισμός με μεγάλη αρχαιολογική και ιστορική σημασία, καθώς και σπήλαιο της ΑΙΤΩΛΙΚΗΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΙΑΣ. Στα όρια του Δήμου Νεάπολης βρίσκονται τέσσερα μεγάλης ιστορικής αξίας ξωκλήσια της Παναγίας Βλαχερνών, της Υψηλής Παναγίας, της Βασιλικής Μεγάλης Χώρας και του Αγίου Ιωάννη Ρηγανά στο Βατόκαμπο Σπολάιτας.

Στο Δήμο Νεάπολης λειτουργεί ναυταθλητικός όμιλος στη λίμνη Στράτου στην οποία διεξάγονται και διεθνής αγώνες θαλασσίου σκι . Ο Δήμος στεγάζεται σε ολοκαίνουργιο σύγχρονο Δημαρχείο, διαθέτει Κ.Ε.Π και προχωρά σε εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών του με στόχο την αναβάθμιση των προσφερομένων υπηρεσιών στους κατοίκους.

Ιστορικά η περιοχή του Αγρινίου και του Δήμου Νεάπολης μπορεί να θεωρηθεί ενιαία και πρώτη φορά στις πηγές αναφέρεται από το Στράβωνα και τον Παυσανία. Η περιοχή γνώρισε και τη ρωμαϊκή υποταγή. Την βυζαντινή εποχή γνωρίζει μεγάλη ανάπτυξη γι΄ αυτό και ονομάστηκε Μεγάλη Χώρα πράγμα που σημαίνει ότι υπήρχε και άλλη περιοχή που καλούταν Μικρή Χώρα.

Από τα σωζόμενα ερείπια φαίνεται ότι η περιοχή καταστράφηκε από σεισμό ή από επιδρομές των Σλάβων τον 7ο αιώνα. Η πολιορκία και κατάληψη του Ζαπαντίου περιγράφεται απ΄ όλους τους ιστορικούς της επανάστασης. Στις 26 Ιουλίου 1821 οι Έλληνες ελευθέρωσαν την περιοχή σεβόμενοι ταυτόχρονα τις ζωές των Τούρκων στρατιωτών.

Έκτοτε η περιοχή κινείται κυρίως σε αγροτική κατεύθυνση. Η κατασκευή του φράγματος της Στράτου οδήγησε αρκετούς κατοίκους στη στροφή προς το γειτονικό αστικό κέντρο του Αγρινίου.

Στην περιοχή της Σπολάιτας πέτρινα δείγματα μαρτυρούν την ύπαρξη μεγάλου κάστρου ανατολικά του Αχελώου. Στη Μεγάλη Χώρα σώζονται ο μωαμεθανικός μιναρές, πολύ σημαντικό μνημείο της βυζαντινής περιόδου είναι ο ναός της Θεοτόκου γνωστός ως Βασιλική της Μεγάλης Χώρας. Κοντά, τέλος στη παλιά γέφυρα του Αχελώου πάνω σε λοφίσκο βρίσκεται ο ναός του Αγίου Ιωάννη του Ρηγανά.

 
<< επιστροφή | πάνω | επικοινωνία